දේශනය ගලා යයි ඉදිරි පෙළ අසුනක නුඹ ඔහේ නිදි කිරයි නුඔ දිහා බලන් මම සිහින සයුරෙහි ගිලෙයි
Posts
මං ගැනම තරහයි
ඇත්තමයි දැන් මට මං ගැනම තරහයි ඇයි මට බැරි වුනේ ඔය කෙහෙ රැළි අතර දැවටෙන සුළඟ වෙන්නට නුඹෙ නළලෙ තිලකයත් මට වඩා වාසනාවන්තයි ඔය තෝඩු පවා මට ඔච්චම් කරන ගානයි මට ඕනෙ නුඹේ සිනහවට හේතුව වෙන්න ඔය රතු වෙන කම්මුල් දිහා හැමදාම බලන් ඉන්න
බෝම්බ මැද පිපුණු රෝස
ඈ ආවෙ වෙෙරයෙන් දැවි දැවී මරාගෙන මැරෙන්න ඒත් ඇයට උනේ සයනයිඩ් කරල විසිකර මංගල සූත්රය පළදින්න නළලතේ සිංදූර් තවරන්න ආදරෙන් මත් වෙන්න ගිනි අවිය වෙනුවට ඔහුගෙ දරුවෙක් ඇකයෙ නළවන්න ඉතින් ඔන්න ඔහොමයි බෝම්බ පුපුරද්දි පවා රෝස මල් පිපුනෙ
අමතක නොවන මතක
අතීතේ මතක තවම හිත දවනවා වැරදුනේ කොතනදැයි ටිකෙන් ටික දැනෙනවා මට මාව අමතකව ගිය බවක් හැඟෙනවා දැන් ඊට දුක් වීම පලක් නෑ දන්නවා උගත් පාඩම් එයින් මතකයේ තියෙනවා
වාසුකී
නුඹ වරල සැරසූ එ් පිච්ච මල් සුවඳ මට තවම දැනෙනවා නුඹෙ පාද කිංකිණිත් තවම මට ගී ගයනවා ඒ වළලු හඬ පවා තවම මට ඇසෙනවා වාසුකී නුඹ මගේ මතකෙන් යන්නෙ නෑ මං දන්නවා
ඉමිහිරිම රහසක්
ඔව් ඒක රහසක් කවුරුත්ම නොදන්න අපි දෙන්න හැරෙන්න අපි අපිට පෑ සිනා ඇස් වලින් කළ කතා දන්නෙ අපි විතරමයි එකම පැහැ ඇඳුම් අහඹුවක් නොවන බැව් දන්නෙ අපි දෙන්නමයි හිටි හැටියෙ ඇවිලෙන මහ රණ්ඩු වුව රැවුම් ගෙරවුම් කෙටි පණිවුඩ මැදින් නිවී ගියයුරු මිහිරිතම මතකය ඉතින් තව ටික කලක් මෙය ගලා යා යුතුය කවුරුත්ම නොදැන ඉමිහිරිම රහසක්ව
වරදින්නම ඕනෙ හරියන්න
වරදින්නම ඕනෙ වැටහෙන්න තමන්ට තමන් හැර වෙනකෙකු නැති බව ඇති දා ළඟ උන් අය නැති දා බෝ ඈතයි නිතර නද දුන් දුරබනුව කෝ කොහිද අද නිහඬයි සබඳ මෙය නොවෙද හොඳම කල හදුනාගන්න අනෙකුන් සේම ඔබව කවුරුන්ද යන වග සැබැවින්ම ඉතිං වරදින්නම ඕනෙ හරියන්න