A Girl with a Brown Diary

ඒ කොෆි ෂොප් එක අපි මුලින්ම හමුවුණු   තැන නැහැ මම මුලින්ම නුඹව දැකපු තැන නුඹ ඇය සමග සිනාසෙද්දී මම තනිවම සිනාසුණු තැන නුඹ හා ඇය දොඩමළු වන අතර මම සිහින දුටුව තැන නුඹත් ඇයත් දෙස බලා මා තුටු වූ තැන නුඹ හැමදාක ඇය හමුවුණු අපි හැමදාම කැපචිනෝ තොලගාපු තැන  

නුඹව සිහිකරමි මතක අස්සේ කිමිදෙමි එදවස් යලි නේන බව දනිමි එහෙත් මම පතමි දකී නුඔ නිතර යනෙනු ඔබමොබ මුනගැසෙන ඇසිල්ලක සිනහ රැලි පාවෙයි දෙපස ඇසින් ඇස හමුවනා විටදි කියනා කතා බොහෝ දේ පවසනා විලස එය නොදැනෙනා දෙදෙනාම ඉන්නවා දිනෙක අප හමුවේද කතාවක් ලියැවේද කිසිත් කිසිදා නොදැන දිනෙක අප වෙන්වේද හිමි වුවද නොවූවද හමුවීම පමණක්ම ඇතිය මට සැනසෙන්න නුඹෙ මතක කිසිදාක හදවතෙහි නොමැකේය                 💜️  

    ලියන්නට අවැසි වුව කෙසේ පටන් ගෙන කෙසේ අවසන් කරම්දැයි සිතා ගතනොහැකි  ලිවීමට  අවැසිම  කවිය  නුඹ  💜                                              

දැන් අපි එකම අහසක් යටය තද බද වීදියක දුම්රියට දිව යන විටෙක අවන්හලක හෝ බස් රියක හමු විය හැකිය නුඹ මම එවන් මොහොතක සිනා රැල්ලක් පා කරනු මැන මා දිහාවට නොකර අමතක දෑස් දල්වා මුව අයා බලා හිදිනුයේ මමය                                        

දේශනය ගලා යයි ඉදිරි පෙළ අසුනක නුඹ ඔහේ නිදි කිරයි නුඔ දිහා බලන් මම සිහින සයුරෙහි ගිලෙයි

                                                                                      ඇත්තමයි දැන් මට මං ගැනම තරහයි ඇයි මට බැරි වුනේ ඔය කෙහෙ රැළි අතර දැවටෙන සුළඟ වෙන්නට නුඹෙ නළලෙ තිලකයත් මට වඩා වාසනාවන්තයි ඔය තෝඩු පවා මට ඔච්චම් කරන ගානයි මට ඕනෙ නුඹේ සිනහවට හේතුව වෙන්න ඔය රතු වෙන කම්මුල් දිහා හැමදාම බලන් ඉන්න

ඈ ආවෙ වෙෙරයෙන් දැවි දැවී මරාගෙන මැරෙන්න ඒත් ඇයට උනේ සයනයිඩ් කරල විසිකර මංගල සූත්‍රය පළදින්න නළලතේ සිංදූර් තවරන්න ආදරෙන් මත් වෙන්න ගිනි අවිය වෙනුවට ඔහුගෙ දරුවෙක් ඇකයෙ නළවන්න ඉතින් ඔන්න ඔහොමයි බෝම්බ පුපුරද්දි පවා රෝස මල් පිපුනෙ