A Girl with a Brown Diary

 මේ කවිය  නුඹට වග දන්නවා නම් අපිට තමයි කවුරුත්  කවි ලියන්නෙ නැත්තෙ යැයි  නෝක්කාඩු නොකියාවි තවත්  ඉතින්, මේ ලියන්නේ නුඹටයි මහා දෝමනස්සයක්  අසීරුවෙන්  දරා සිටිනා වග දනිමි මා පතන්නේ කෙසේ හෝ  සුවපත් වීමම පමණි  අතීතය සිහිනයකියි  බැහැර කළ නොහැකි බැව්  ඉදහිටක ලියැවෙන  රිදුම් ඇමිණූ නුඹෙ වදන් පවසයි හරිත පැහැ තුරු ලතා සතා සීපාවන් අතර නුඹ නිවෙනවා නම් මට ද අවැසි එයමැයි නුඹේ කාචයට හසු වන නෙක දසුන්  නෙතට රසදුනක් බව  කිව යුතුය  ජීවිතේ ඔහොමයි  දුක සැප සමබරයි ලැබීම් නොලැබීම් උරුමයි දරා ඉමු සීරුවට  සැනසීම නියතයි ඉතින් සුහද , මේ වර්ග කිලෝමීටර් හැටපන්දාහ ඇතුලෙ සමහරවිට  අපි හමුවේවි . ඒ නැතත් කොහේ හෝ සිට නුඹේ දෙස බලා සිටිනා වග කියමි .

 දිගම දිග දවස් මේ ගෙවී යන්නෙ හරිම හෙමිහිට හැම දෙයක්ම  එකතැන නතර වෙලා  සොබාදහම ඇරෙන්න ඉතින්  මේ වසංගත කාලෙට කලින් එක වැහිබර දවසක  මට හමුවුණා කතා කරන ඇස් දෙකක්  ඔව්  කතා කරන ඇස් දෙකක් වැස්ස පායනකල්ම  පුස්තකාලෙ පඩිපෙළ ළඟට වෙලා ඒ ඇස් ගොඩක් දේවල් කීවා මං හිටියෙ බය වෙලා කිසිම දෙයක් හිතා ගන්න බැරුව මං කලින් දැකලා තිබුනෙ නෑනෙ  කතා කරන ඇස්  වැස්ස තුරල් උනාට පස්සෙ  මං හෙමීට කුඩෙත් දාගෙන ඇවිදගෙන ආවා  ඒත් මොකක්දෝ මන්දා හේතුවකට මං ආයෙම හැරිලා බැලුවා නෑ මට හැරිලා බැලුනා මං දැක්කා දිලිසෙන ඇස් දෙකක්  මූණ පුරා ඉහිරුණ හිනාවක්  ඒත් මට මතක නෑ  මං ආයෙම හිනා උනාද කියන්න                               (පිංතූරය  අන්තර්ජාලයෙනි)

බෝ අතු සිලි සිලියේ වෙසක් පහන් දිලුනේ තෙමගුල සිහි කෙරුනේ බුදු හිමි ගුණ ගැයුනේ   වෙසක් සදේ සඳ එළියෙන් ලොව       නැහැවෙනවා තුරු වැල් පිස සීත සුළං දසත             හමනවා වෙහෙර මළුව සිල් සුවඳින් ඉතිරී      යනවා බෝ සමිදුගෙ සෙවණින් කරුණා        ඉතිරෙනවා        

 සබරගමු අහස් කුස පිරි නේක තරු රටා රජරට අහසටත් පේනවද ඒ වගෙම  පෙර වගේ බෑ දැන්  නිතර දොඩමළු වෙන්න  ඉතින් මං හැමදේම  අද කීවා තරු එක්ක  වෙනදා තිබු සැහැල්ලුව  හොරු අරන් ගොස් වගේ ඉස්පාසුවක් නැතිව ගෙවී යයි ජීවිතේ  සුළග හා මුමුණපු  විදාහල කොණ්ඩය   බදිමි ගුලි කර  ශ්වේත පැහැ ඔසරියට ප්‍රසන්ටේෂන් අසයිමන්ට් මැද දින ගෙවෙයි නොදැනීම  අලුත් ජීවිතය මට  බොහෝ දේ උගැන්විය  විඩාබර දවස් ඇත  අනේ මට බෑ හිතෙන  ඉතින් ඒ වෙලාවට  නුඹෙ වදන් සිහි කරමි හැම රෑම  නුඹෙ දුරබනුව  මා නමින් නොහැඩුවට  එපා අහිතක් හිතන්නට දම් පාට හදවතක්  වට්ස් ඇප්හි අමුණමි හැමදාම නුඹෙ නමට                  💜️

 ඉතා හොද මිනිසුන්  ඉක්මන් ගමන් යයි මෙලොව ආ කාරණා  අවසන් වූ සැනින් නැවත යන දේව ආත්ම  දැයි විටෙක සිතේ නොදන්නා මිනිසුන්  පවා හඩවා හදවත කීතු කර දමා කිසිදා අමතක නොවන ලෙස ලෝකයට අවැසි  නුඹ වැනි මිනිසුන්  මෙලොවින් නික්මේ ඇයි හොද මිනිස්සුන්ටම  මෙහෙම වෙන්නෙ  යන පැනය පමණක්  ඉතිරි කර  අද ද එවැන්නෙකුගේ  නික්ම යාමකි ඉතිං සුබ ගමන් සහෝදරයා 

 කාලෙකින් නොලීවේ අමතක වී නොවේ නහය ළගටම එරීගෙන  හොදටෝම වැඩ ඇත පෝලිමේ එන අසයිමන්ට් කරලාම නිමක් නැත  නෝට් ලියලම අතේ කරගැටත් ඇවිත් දැන්    ඔන්ලයින් ඔන්ලයින්  ඇහිලාම එපා විය ඒ සියලු වැඩ අතර ඇති එකම සැනසීම  දෑස් පියු ඇසිල්ලක  මැවෙන නුඹෙ සිනාවය

ඒ කොෆි ෂොප් එක අපි මුලින්ම හමුවුණු   තැන නැහැ මම මුලින්ම නුඹව දැකපු තැන නුඹ ඇය සමග සිනාසෙද්දී මම තනිවම සිනාසුණු තැන නුඹ හා ඇය දොඩමළු වන අතර මම සිහින දුටුව තැන නුඹත් ඇයත් දෙස බලා මා තුටු වූ තැන නුඹ හැමදාක ඇය හමුවුණු අපි හැමදාම කැපචිනෝ තොලගාපු තැන