A Girl with a Brown Diary

 මුහුණු පොත සිසාරා ඔහේ යන විටෙක  අහම්බෙන් නෙත ගැටුන ඔය උවන මා සසල කළ තරම  ඉතින් ඒ කාලෙ  දවසට වරක් හෝ  නුඹ දැකුම  මට තිබු එකම පැතුමයි ලයිබ්‍රියෙ දී පොතකට මුවා වී උදා රැස්වීමෙ මිතුරියන් අතරින්  මං බලා සිටියේ සිනාසෙන ඔය උවන නම පවා  නොදැන  නුඔව ලුහුබැන්ද  ඒ ගැහැණු ළමයා මම ළඟ උන්න සකියන්ට  නොදැනෙන්න  පංතිය අසළින්  අහම්බකාරක ගමන් යන  නුඹ දිහා බලන් උන්නේ මම  ඉස්සරහ පේළියේ උන්න නයිල් නිම්නයේ අතරමං උන දාදු කැටයක් උඩ දැමූ විට අංක 2 වැටීම සම්භාවිතාවය හෙව්ව කිදුරු වළපේ කවි කිව්ව බොබ් කට් කපපු ගැහැණු ළමයාව හීන ලෝකෙක පා කළේ නුඹ  දෙවියනේ !!!! ඒ කාලෙ සිටි කියුට්ටන් කොලුවා දැන් හරිම මැචුවර්ඩ් පාටයි ඒත් අර දගකාර හිනාව තාම ඒ විදියමයි රැවුල හා කරාබුව  තවම මට නුහුරුයි නිල් පාට කමීසෙට නුඹ හරිම හැඩයි දැන් ඉතින් ආයෙම  නුඹව ලුහුබදිමි නුඹේ නෙක පිංතූර  ගැලරියේ පුරවමි හාට් රිඇක්ෂන් කමෙන්ටු අතර අයිතිවාසිකම් ඇත්දැයි සොයමි තිබුණත් , අනේ මට මොකෝ තියරිය අනුගමනය කරමි ඉතින් සබද , වසර ගණනක් ඉපැරැණි  පිංතූරයකට  හදව...

 හරි තදින් අල්ලාන ඉදිමු අත් අද උරුම දුක් සුසුම්  නිමාවක් දකින තුරු පෙර වින්ද ඒ සිනා ගඟක් වී ගලන තුරු  බිදෙන්නට කාරණා බොහොමයක් මැවෙන විට බැදෙන්නට හේතු සොයාගමු අපි අපි ම අතින් අත පටලා  එක මගක යන්නට දුටු හීන කෙදින හෝ සැබෑවක් විය යුතුය  ජීවන ගමන බොහෝ දුර  නුඹ සමග යා යුතුය                      

 මේ කවිය  නුඹට වග දන්නවා නම් අපිට තමයි කවුරුත්  කවි ලියන්නෙ නැත්තෙ යැයි  නෝක්කාඩු නොකියාවි තවත්  ඉතින්, මේ ලියන්නේ නුඹටයි මහා දෝමනස්සයක්  අසීරුවෙන්  දරා සිටිනා වග දනිමි මා පතන්නේ කෙසේ හෝ  සුවපත් වීමම පමණි  අතීතය සිහිනයකියි  බැහැර කළ නොහැකි බැව්  ඉදහිටක ලියැවෙන  රිදුම් ඇමිණූ නුඹෙ වදන් පවසයි හරිත පැහැ තුරු ලතා සතා සීපාවන් අතර නුඹ නිවෙනවා නම් මට ද අවැසි එයමැයි නුඹේ කාචයට හසු වන නෙක දසුන්  නෙතට රසදුනක් බව  කිව යුතුය  ජීවිතේ ඔහොමයි  දුක සැප සමබරයි ලැබීම් නොලැබීම් උරුමයි දරා ඉමු සීරුවට  සැනසීම නියතයි ඉතින් සුහද , මේ වර්ග කිලෝමීටර් හැටපන්දාහ ඇතුලෙ සමහරවිට  අපි හමුවේවි . ඒ නැතත් කොහේ හෝ සිට නුඹේ දෙස බලා සිටිනා වග කියමි .

 දිගම දිග දවස් මේ ගෙවී යන්නෙ හරිම හෙමිහිට හැම දෙයක්ම  එකතැන නතර වෙලා  සොබාදහම ඇරෙන්න ඉතින්  මේ වසංගත කාලෙට කලින් එක වැහිබර දවසක  මට හමුවුණා කතා කරන ඇස් දෙකක්  ඔව්  කතා කරන ඇස් දෙකක් වැස්ස පායනකල්ම  පුස්තකාලෙ පඩිපෙළ ළඟට වෙලා ඒ ඇස් ගොඩක් දේවල් කීවා මං හිටියෙ බය වෙලා කිසිම දෙයක් හිතා ගන්න බැරුව මං කලින් දැකලා තිබුනෙ නෑනෙ  කතා කරන ඇස්  වැස්ස තුරල් උනාට පස්සෙ  මං හෙමීට කුඩෙත් දාගෙන ඇවිදගෙන ආවා  ඒත් මොකක්දෝ මන්දා හේතුවකට මං ආයෙම හැරිලා බැලුවා නෑ මට හැරිලා බැලුනා මං දැක්කා දිලිසෙන ඇස් දෙකක්  මූණ පුරා ඉහිරුණ හිනාවක්  ඒත් මට මතක නෑ  මං ආයෙම හිනා උනාද කියන්න                               (පිංතූරය  අන්තර්ජාලයෙනි)

බෝ අතු සිලි සිලියේ වෙසක් පහන් දිලුනේ තෙමගුල සිහි කෙරුනේ බුදු හිමි ගුණ ගැයුනේ   වෙසක් සදේ සඳ එළියෙන් ලොව       නැහැවෙනවා තුරු වැල් පිස සීත සුළං දසත             හමනවා වෙහෙර මළුව සිල් සුවඳින් ඉතිරී      යනවා බෝ සමිදුගෙ සෙවණින් කරුණා        ඉතිරෙනවා        

 සබරගමු අහස් කුස පිරි නේක තරු රටා රජරට අහසටත් පේනවද ඒ වගෙම  පෙර වගේ බෑ දැන්  නිතර දොඩමළු වෙන්න  ඉතින් මං හැමදේම  අද කීවා තරු එක්ක  වෙනදා තිබු සැහැල්ලුව  හොරු අරන් ගොස් වගේ ඉස්පාසුවක් නැතිව ගෙවී යයි ජීවිතේ  සුළග හා මුමුණපු  විදාහල කොණ්ඩය   බදිමි ගුලි කර  ශ්වේත පැහැ ඔසරියට ප්‍රසන්ටේෂන් අසයිමන්ට් මැද දින ගෙවෙයි නොදැනීම  අලුත් ජීවිතය මට  බොහෝ දේ උගැන්විය  විඩාබර දවස් ඇත  අනේ මට බෑ හිතෙන  ඉතින් ඒ වෙලාවට  නුඹෙ වදන් සිහි කරමි හැම රෑම  නුඹෙ දුරබනුව  මා නමින් නොහැඩුවට  එපා අහිතක් හිතන්නට දම් පාට හදවතක්  වට්ස් ඇප්හි අමුණමි හැමදාම නුඹෙ නමට                  💜️

 ඉතා හොද මිනිසුන්  ඉක්මන් ගමන් යයි මෙලොව ආ කාරණා  අවසන් වූ සැනින් නැවත යන දේව ආත්ම  දැයි විටෙක සිතේ නොදන්නා මිනිසුන්  පවා හඩවා හදවත කීතු කර දමා කිසිදා අමතක නොවන ලෙස ලෝකයට අවැසි  නුඹ වැනි මිනිසුන්  මෙලොවින් නික්මේ ඇයි හොද මිනිස්සුන්ටම  මෙහෙම වෙන්නෙ  යන පැනය පමණක්  ඉතිරි කර  අද ද එවැන්නෙකුගේ  නික්ම යාමකි ඉතිං සුබ ගමන් සහෝදරයා