Posts

Showing posts with the label කවි හිත

ස්ට්‍රෙස්මය ජීවිතය

Image
 පාන්දර හතරට ඇහැරීම යාර හයකින් සැරසීම හයේ කණිසමට නික්මීම දැන් හරිම සාමාන්‍ය කාරණා මරණීය බස්‍ රථ චාරිකා  කන් බිහිරි වන ගායනා  අතරතුර නිදා වැටීම හරිම සුපුරුදු කාරණා මෙයද මා සිහින දුටු ජීවිතය යැයි විටෙක සිහි වේ  එහෙත්  අතැර යා නොහැක මග පොත් සිංදු චිත්‍රපට පිරිවරාගෙන ගෙවන්නට සැලසුම් කළ සෙනසුරාදාවන්  මිතුරියන් හා අත්වැල් පටලා  සිනාසෙන්නට සැලසුම් ඇඳි ඉරිදාවන් සිහින සැලසුම් ව පමණක්ව ඔහේ ගෙවී යයි වාර සටහන් දින සටහන්  ෆන්ශන් සුපර්විශන් වාර විභාග  අතරට  කැට් , ප්‍රැක්ටිකල් , ෆයිනල් එක්සෑම්  පිරුණු   ස්ට්‍රෙස්මය ජීවිතය උසුලාන ඇවිද යමි යූ ටියුබ් ප්ලේ ලිස්ට් එකක් තුල ඉදහිටක කියවෙන පොතක ඇඟිලි ගැන හමුවන මිතුරු හමුවක අහම්බෙන් බැලෙන චිත්‍රපටයක  සැඟවී හිදී මා සොයන ජීවිතය  සිහිල් සුළං රැල්ලක් සේ  Picture : from the internet

At least you had to say Goodbye

 හුදෙකලා මාවතක  ඇවිද යන අතරතුර තරු එළියක් නෙත ගැටුනි මං සලකුණක් ලදිමියි තුටු උනෙමි  එය කෙමෙන් කෙමෙන්  මා සමග ඇවිද යන්නට විය මග කියන්නට විය  ඉතින් මා සොම්නසිනි තනිකම පලා යනවා දුටිමි ඒත් ටිකෙන් ටික  තරු එළිය දුරස් වන්නට විය  දොම්නස් වලාවන් සිත වෙලාගන්නට විය  පුරුදු තනිකම ළග රැදෙන්නට විය තරු එළිය වියැකුනි සමු ගැනීමක් නැතිවම යන්නට කාරණා නොකියා ම  තාමත් ඉදහිටක  අහස දෙස බලමි කදෝකිමි එළියක්වත්  නොපෙනෙනා විට  සන්‍තාපයෙන් පසුවෙමි 

හිත අවුලුවන මතක

Image
 මිය යන්න හැකිද ප්‍රේමයක්  කොච්චරක් නම් කල් ගියත් තියෙන්නට බැරිද  ශේෂ වූ නටඹුන්  විටින් විට ඇවිත්  හිත අවුලුවන  ඇසෙද්දී  කදුලු උල්පත් මවන ගී යළි පෙරලන්න නොහැකි පොත්  හයිලයිට් කළ ඡේද ඇති  මතක අවුස්සන මං පෙත් මග හරිමි සීරුවට  ඒත්, සමහර දවස් ඇත මග හැරපු ගීත  යළි යළිත් අසන  යළි නොකියවමී'යි  සපත කළ පොත් සොයා  අල්මාරි පීරන  නොදැනීම  හයිලයිට් කළ ඡේද බොදවන ඇතැම් දවස් ඇත නුඹේ ෆේස්බුක් ප්‍රොෆයිලය මත සීරුවට ඇවිද යන පැරණි නම්වරය  අංකනය කරන්නට සිත්වෙන නුඹ හොදින්දැයි පණිවිඩ ටයිප්වී යළි මකා දැමෙන                   

හිත හැදෙන්නට දුක නිවෙන්නට මටත් කවියක් ලියන්න.......

 ඇතැම් යහපත් ආත්ම  මෙලොව ආ කාරණා අවසන්ව හදිසියේ  නික්මෙයි තවත්  කල් ඉතිරිව තිබියදී බෝ දුකක ගිල්වා ලබැදීන් නුඹේ මතකය කිසිදා නොමැකේ මතක් වන වාරයක් පාසා හදවත සියුම් ව රිදුම් දේ සුබ ගමන් පුංචි දේව දූතයෝ  නුඹ පැතූ සැනසීම ලැබේවා ! නුඹ නොදැන නුඹ දෙස නිහඩව බලා සිටි අයෙක් විසිනි. 

බැදෙන්නට හේතු සොයා ගමු අපි අපිම

Image
 හරි තදින් අල්ලාන ඉදිමු අත් අද උරුම දුක් සුසුම්  නිමාවක් දකින තුරු පෙර වින්ද ඒ සිනා ගඟක් වී ගලන තුරු  බිදෙන්නට කාරණා බොහොමයක් මැවෙන විට බැදෙන්නට හේතු සොයාගමු අපි අපි ම අතින් අත පටලා  එක මගක යන්නට දුටු හීන කෙදින හෝ සැබෑවක් විය යුතුය  ජීවන ගමන බොහෝ දුර  නුඹ සමග යා යුතුය                      

මේ ලියන්නේ නුඹටයි

 මේ කවිය  නුඹට වග දන්නවා නම් අපිට තමයි කවුරුත්  කවි ලියන්නෙ නැත්තෙ යැයි  නෝක්කාඩු නොකියාවි තවත්  ඉතින්, මේ ලියන්නේ නුඹටයි මහා දෝමනස්සයක්  අසීරුවෙන්  දරා සිටිනා වග දනිමි මා පතන්නේ කෙසේ හෝ  සුවපත් වීමම පමණි  අතීතය සිහිනයකියි  බැහැර කළ නොහැකි බැව්  ඉදහිටක ලියැවෙන  රිදුම් ඇමිණූ නුඹෙ වදන් පවසයි හරිත පැහැ තුරු ලතා සතා සීපාවන් අතර නුඹ නිවෙනවා නම් මට ද අවැසි එයමැයි නුඹේ කාචයට හසු වන නෙක දසුන්  නෙතට රසදුනක් බව  කිව යුතුය  ජීවිතේ ඔහොමයි  දුක සැප සමබරයි ලැබීම් නොලැබීම් උරුමයි දරා ඉමු සීරුවට  සැනසීම නියතයි ඉතින් සුහද , මේ වර්ග කිලෝමීටර් හැටපන්දාහ ඇතුලෙ සමහරවිට  අපි හමුවේවි . ඒ නැතත් කොහේ හෝ සිට නුඹේ දෙස බලා සිටිනා වග කියමි .

වෙසක් සඳ

බෝ අතු සිලි සිලියේ වෙසක් පහන් දිලුනේ තෙමගුල සිහි කෙරුනේ බුදු හිමි ගුණ ගැයුනේ   වෙසක් සදේ සඳ එළියෙන් ලොව       නැහැවෙනවා තුරු වැල් පිස සීත සුළං දසත             හමනවා වෙහෙර මළුව සිල් සුවඳින් ඉතිරී      යනවා බෝ සමිදුගෙ සෙවණින් කරුණා        ඉතිරෙනවා        

නේවාසිකාගාරයේ සිට ලියමි

Image
 සබරගමු අහස් කුස පිරි නේක තරු රටා රජරට අහසටත් පේනවද ඒ වගෙම  පෙර වගේ බෑ දැන්  නිතර දොඩමළු වෙන්න  ඉතින් මං හැමදේම  අද කීවා තරු එක්ක  වෙනදා තිබු සැහැල්ලුව  හොරු අරන් ගොස් වගේ ඉස්පාසුවක් නැතිව ගෙවී යයි ජීවිතේ  සුළග හා මුමුණපු  විදාහල කොණ්ඩය   බදිමි ගුලි කර  ශ්වේත පැහැ ඔසරියට ප්‍රසන්ටේෂන් අසයිමන්ට් මැද දින ගෙවෙයි නොදැනීම  අලුත් ජීවිතය මට  බොහෝ දේ උගැන්විය  විඩාබර දවස් ඇත  අනේ මට බෑ හිතෙන  ඉතින් ඒ වෙලාවට  නුඹෙ වදන් සිහි කරමි හැම රෑම  නුඹෙ දුරබනුව  මා නමින් නොහැඩුවට  එපා අහිතක් හිතන්නට දම් පාට හදවතක්  වට්ස් ඇප්හි අමුණමි හැමදාම නුඹෙ නමට                  💜️

Good souls go too earlier

 ඉතා හොද මිනිසුන්  ඉක්මන් ගමන් යයි මෙලොව ආ කාරණා  අවසන් වූ සැනින් නැවත යන දේව ආත්ම  දැයි විටෙක සිතේ නොදන්නා මිනිසුන්  පවා හඩවා හදවත කීතු කර දමා කිසිදා අමතක නොවන ලෙස ලෝකයට අවැසි  නුඹ වැනි මිනිසුන්  මෙලොවින් නික්මේ ඇයි හොද මිනිස්සුන්ටම  මෙහෙම වෙන්නෙ  යන පැනය පමණක්  ඉතිරි කර  අද ද එවැන්නෙකුගේ  නික්ම යාමකි ඉතිං සුබ ගමන් සහෝදරයා 

එකම සැනසීම

 කාලෙකින් නොලීවේ අමතක වී නොවේ නහය ළගටම එරීගෙන  හොදටෝම වැඩ ඇත පෝලිමේ එන අසයිමන්ට් කරලාම නිමක් නැත  නෝට් ලියලම අතේ කරගැටත් ඇවිත් දැන්    ඔන්ලයින් ඔන්ලයින්  ඇහිලාම එපා විය ඒ සියලු වැඩ අතර ඇති එකම සැනසීම  දෑස් පියු ඇසිල්ලක  මැවෙන නුඹෙ සිනාවය

හමුනොවුනු හමුවීම්

Image
ඒ කොෆි ෂොප් එක අපි මුලින්ම හමුවුණු   තැන නැහැ මම මුලින්ම නුඹව දැකපු තැන නුඹ ඇය සමග සිනාසෙද්දී මම තනිවම සිනාසුණු තැන නුඹ හා ඇය දොඩමළු වන අතර මම සිහින දුටුව තැන නුඹත් ඇයත් දෙස බලා මා තුටු වූ තැන නුඹ හැමදාක ඇය හමුවුණු අපි හැමදාම කැපචිනෝ තොලගාපු තැන  

නුඹේ හමුවීම ම සිහිනයකි

Image
නුඹව සිහිකරමි මතක අස්සේ කිමිදෙමි එදවස් යලි නේන බව දනිමි එහෙත් මම පතමි දකී නුඔ නිතර යනෙනු ඔබමොබ මුනගැසෙන ඇසිල්ලක සිනහ රැලි පාවෙයි දෙපස ඇසින් ඇස හමුවනා විටදි කියනා කතා බොහෝ දේ පවසනා විලස එය නොදැනෙනා දෙදෙනාම ඉන්නවා දිනෙක අප හමුවේද කතාවක් ලියැවේද කිසිත් කිසිදා නොදැන දිනෙක අප වෙන්වේද හිමි වුවද නොවූවද හමුවීම පමණක්ම ඇතිය මට සැනසෙන්න නුඹෙ මතක කිසිදාක හදවතෙහි නොමැකේය                 💜️  

එවන් මොහොතක

Image
දැන් අපි එකම අහසක් යටය තද බද වීදියක දුම්රියට දිව යන විටෙක අවන්හලක හෝ බස් රියක හමු විය හැකිය නුඹ මම එවන් මොහොතක සිනා රැල්ලක් පා කරනු මැන මා දිහාවට නොකර අමතක දෑස් දල්වා මුව අයා බලා හිදිනුයේ මමය                                        

මං ගැනම තරහයි

Image
                                                                                      ඇත්තමයි දැන් මට මං ගැනම තරහයි ඇයි මට බැරි වුනේ ඔය කෙහෙ රැළි අතර දැවටෙන සුළඟ වෙන්නට නුඹෙ නළලෙ තිලකයත් මට වඩා වාසනාවන්තයි ඔය තෝඩු පවා මට ඔච්චම් කරන ගානයි මට ඕනෙ නුඹේ සිනහවට හේතුව වෙන්න ඔය රතු වෙන කම්මුල් දිහා හැමදාම බලන් ඉන්න

බෝම්බ මැද පිපුණු රෝස

ඈ ආවෙ වෙෙරයෙන් දැවි දැවී මරාගෙන මැරෙන්න ඒත් ඇයට උනේ සයනයිඩ් කරල විසිකර මංගල සූත්‍රය පළදින්න නළලතේ සිංදූර් තවරන්න ආදරෙන් මත් වෙන්න ගිනි අවිය වෙනුවට ඔහුගෙ දරුවෙක් ඇකයෙ නළවන්න ඉතින් ඔන්න ඔහොමයි බෝම්බ පුපුරද්දි පවා රෝස මල් පිපුනෙ                                                                                        

අමතක නොවන මතක

Image
අතීතේ මතක තවම හිත දවනවා වැරදුනේ කොතනදැයි ටිකෙන් ටික දැනෙනවා මට මාව අමතකව ගිය බවක් හැඟෙනවා දැන් ඊට දුක් වීම පලක් නෑ දන්නවා උගත් පාඩම් එයින් මතකයේ තියෙනවා                                            

වාසුකී

Image
නුඹ වරල සැරසූ එ් පිච්ච මල් සුවඳ මට තවම දැනෙනවා නුඹෙ පාද කිංකිණිත් තවම මට ගී ගයනවා ඒ වළලු හඬ පවා තවම මට ඇසෙනවා වාසුකී නුඹ මගේ මතකෙන් යන්නෙ නෑ මං දන්නවා                                                                                                                                                          

ඉමිහිරිම රහසක්

Image
ඔව් ඒක රහසක් කවුරුත්ම නොදන්න අපි දෙන්න හැරෙන්න අපි අපිට පෑ සිනා ඇස් වලින් කළ කතා දන්නෙ අපි විතරමයි එකම පැහැ ඇඳුම් අහඹුවක් නොවන බැව් දන්නෙ අපි දෙන්නමයි හිටි හැටියෙ ඇවිලෙන මහ රණ්ඩු වුව රැවුම් ගෙරවුම් කෙටි පණිවුඩ මැදින් නිවී ගියයුරු මිහිරිතම මතකය ඉතින් තව ටික කලක් මෙය ගලා යා යුතුය කවුරුත්ම නොදැන ඉමිහිරිම රහසක්ව                                                                                                                                

වරදින්නම ඕන‍ෙ හරියන්න

Image
වරදින්නම ඕන‍ෙ වැටහ‍ෙන්න තමන්ට තමන් හැර ව‍ෙනකෙකු නැති බව ඇති දා ළඟ උන් අය නැති දා බෝ ඈතයි නිතර නද දුන් දුරබනුව කෝ කොහිද අද නිහඬයි  සබඳ මෙය නොවෙද හොඳම කල හදුනාගන්න අනෙකුන් සේම ඔබව කවුරුන්ද යන වග සැබැවින්ම ඉතිං වරදින්නම ඕන‍ෙ හරියන්න                                        

එ් තමයි මොහොත

Image
කලබලම සති අන්තෙක පොතක වග සොයන්නට පිවිසුනෙමි පොත්ගුලට ඇවිලු පන්දම නිවෙන්නට පෙර ගමන් යන මගියෙක් විලාසෙට ගියෙමි සුපුරුදු රාක්කය වෙත වාඩි වී රාක්කය පාමුල නුඹ හිදී දැහැනකට සමවැදී මෙන් පොතක් තුල ගිලීගෙන එ් තමයි මොහොත නුඹෙ දෑස් හා මා දෑස් ගැටුණ මහ දවාලක අකුණු පිපිරුණ